Train with Mystery Get Trained in your city



Announcement Announcement Module
Collapse
No announcement yet.
[FR] Slaaf van de liefde.. Page Title Module
Move Remove Collapse
X
Conversation Detail Module
Collapse
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • [FR] Slaaf van de liefde..

    [B]Inleiding[/B]
    Afgelopen weekend ben ik (samen met _Pride_) een weekend weggeweest met mijn studentenvereniging… En man man man, ik heb echt een bizar weekend achter de rug. Ik weet niet waar ik moet beginnen, ik weet niet of ik dit FR wel moet schrijven, ik weet op sommige momenten zelfs even helemaal niks. Gianni, Gianni, vertel het ons toch maar.. ok vooruit jongens, omdat jullie zo aandringen…

    Edit: Het is overigens een absurd lange FR, met veel details. Toch denk ik dat er wel interessante/herkenbare stukken en analyses in staan voor velen van jullie en ook mijzelf. Daarom post ik hem ook, ter archivering. Tevens hoop ik dat de geďnteresseerde lezer mij nog op denkfouten en/of andere fouten kan en wilt wijzen.


    [B]De situatie[/B]
    De situatie was als volgt. Een weekend weg met mijn studentenverenging. Texel. +-50 man, naar mijn inschatting. Heel veel drank. Ongeveer 10 mensen die ik al kende, dus genoeg sarge materiaal. Of er goede HB’s waren, dat wist ik vooraf nog niet, maar uiteindelijk bleek van wel.


    [B]De vrijdag: Genialiteit van een aanstaande PUA[/B]
    Vrijdag hele dag gewerkt en ook er naar toe gewerkt. Gianni was aardig op stoom, al bij het begin. Ik was sowieso al enige tijd lekker bezig, maar vanaf het begin voelde het al goed. De heenreis voelde ik me onoverwinnelijk en straalde dat ook uit. Eye battle hier, eye battle daar, allemaal gewonnen. Op de boot richting Texel heb ik een krankzinnige ervaring. Een eye battle met een (behoorlijk) goed uitziend meisje. Tijdsduur: rond de 20 seconden. Afstand tussen elkaars ogen: +- 2 meter. Ze loopt in de tijdsperiode van 20 seconden achter een jongen langs, maar we blijven beiden kijken en lachen naar elkaar waarna zij enorm verlegen haar ogen neerslaat en er een enorme rode gloed op haar wangen zichtbaar wordt. Yeah! Kassa! Heerlijk.
    Daar aangekomen ging eigenlijk alles vanaf moment 1 goed. Biertje erbij, met vrienden een spel spelen, er waren naar-het-spel-kijkende-vrouwen-die-er-heel-behoorlijk-uitzien, neg hier, cf daar, eye battle hier winnen, eye battle daar winnen, voortdurend mensen in mijn realiteit trekken.. Heerlijk.
    Op een gegeven moment, toen de avond al enige uren gevorderd was, valt mijn oog op een meisje in de hoek: verdorie, het zal toch niet? Jawel, het zal wel: het is dat meisje van de boot en de lange eye-battle! Hier moest Gianni wat mee. Dus ik ging naast haar zitten en: Game on! Ik ga bij der zitten, ik zie dat ze bezig is met een spel, ik maak wat kino door haar hand te pakken terwijl ze een blokje (dat bij het spel hoorde) wilde pakken “nee, dat is de verkeerde”. We praten een beetje over de tactiek van het spel en ik neg haar een beetje over het feit dat ze zwaar aan het verliezen is (“als je de hele tijd de verkeerde blokjes pakt, dan win je ook niet, muts”) Ik help haar de schade te beperken en op het moment dat het spel afgelopen is blijf ik zitten praten, terwijl iedereen keurig wegloopt. Het gesprek loopt als een gek. Haar handen gaan door het haar, ze maakt kino (waarbij ik overigens vergeet haar zelfbewust te maken daarvan), en ik maak kino terug. Na +- 15-20 minuten komt er opeens een jongen bijstaan. Een absoluut nietszeggend figuur, maar het blijkt haar vriend te zijn. Einde game. De IOI’s waren echter erg leuk en bemoedigend. Ik sta op en loop naar een tafel met kerels toe. Komt de “player/natural” van de vereniging naar me toe lopen met een opmerking in de trant van:“gast, hoe doe je dat? Je was echt goed bezig”.. Heerlijk, hier werk ik al een jaar voor en de waardering/bewondering van andere gasten is dan een leuk zetje in de rug.

    De nacht valt in, het wordt buiten aardedonker en de muziek gaat aan. De eerst vrouwen naderen de dansvloer en het gaat los. Ik had de eerste biertjes en colatjes rum al achter de kiezen, dus ik was aardig los en ik voelde me echt een PUA. Overmoed? Ah well.. who cares. De vrouwen dansen, de mannen staan er allemaal omheen. Het enige dat op dat moment door mijn hoofd heen schoot was: Ha! Voer! Ik open de gasten. (Met mannen ben ik altijd zeer fysiek. Dit klinkt raar, maar mijns inziens is dit zeer belangrijk. Ik klop op schouders, praat hard, maak ze aan het lachen, doe mijn arm om hun nek en geef ze af en toe een duw of een por. Dit doe ik op aanraden van een natural vriend van mij en n.a.v. het stuk in The Game waar Style schrijft dat Tom Cruise op een zeer fysieke manier zijn alpha-ness uitstraalt.) En het werkt goed. De mannen accepteren mij als leider van het dansgebied en eigenlijk kan dat ook niet anders: Ze stonden allemaal te kijken en ik ging de vrouwen benaderen. Pirouette hier, dansje daar, wegduwen zus, praatje zo. En dan waren er nog de gewonnen eye-battles, vrouwen die uitdagend voor me gingen dansen, het schaarste creeeren, alles ging lekker. Tussendoor coach ik _Pride_ nog even (zie zijn report) met de nu al legendarische woorden:”maak meer kino!” Top! Van de vrouwen die daar stonden kreeg ik van de meerderheid overduidelijke IOI’s en ik heb mijn maat geholpen (goed) te closen! Daar doe je het toch allemaal wel een beetje voor..

    De avond vordert en het dansen houdt op een gegeven moment een beetje op, de mensen gaan naar bed. Ik ben echter een nachtmens en wil altijd het licht uit doen. Ik blijf zitten met een klein groepje mensen, waaronder de lekkerste HB. Een HB9 als je het mij vraagt. Mooi koppie, fenomenaal lichaam, uitdagend, sexy, mooi haar, prachtige ogen. Heerlijke vrouw. We sjoelen wat (het was immers pas 5 uur) en lachen en praten honderduit met een groepje van +- 5 mensen. Op een gegeven moment gaat iedereen slapen, behalve ik en HB9. Het is ˝ 6 ’s ochtends. Ik was aardig naar de klote op dat moment. Uitgeput, half dronken/aangeschoten, maar ik kon dit niet laten schieten. De angst vloog me heel even om de keel, maar ik weet me te herpakken door vluchtig mijn gedachten op de “Be cool, stay cool” topic van Caveman te richten.
    Uiteindelijk praten we tot ongeveer 8 uur. Delen van het gesprek herinner ik me niet exact meer, maar we hebben (goed)gepraat over ambities, persoonlijke dingen, familie, hoe we in het leven staan. A la juggler hebben we heerlijk 2.5 uur comfort gebouwd. Hier en daar geef ik haar nog wat scherpe opmerkingen (“ we lijken echt teveel op elkaar, ga weg, je bent eng” *push*) en pak ik haar hand streel en knijp(credit to the dating doctors!). Ik vergeet echter te kiss closen en vraag me achter af af of ik wel geDHV’ed heb en niet te veel aan het woord geweest ben... Enfin, het is koud, we zijn moe, het is licht geworden en we besluiten te gaan slapen. Ik trek haar nog even mee naar buiten om kortstondig naar de opkomende zon te kijken, geef haar een knuffel en 3 zoenen en we gaan slapen.
    Of ik het goed gedaan heb, weet ik tot op de dag vandaag nog niet. De IOI’s waren er. Ze bleef zitten. Ze plukte aan haar haar. Ze keek me erg veel recht aan. Ze initieerde gespreksonderwerpen. Ze maakte kino. Pakte mijn polsbandje (“waar is dat van?”) en ze vertelde privedingetjes. Haar lichaamstaal was grotendeels open. Ze lachte veel. Duidelijke IOI’s dus, maar er waren ook wel wat mindere geslaagde momenten. Knuffel was niet echt goed, op de 3 kussen reageerde ze ook niet echt goed (dat gevoel heb ik nu), op het einde nam ze een gesloten houding aan en nog meer van dit soort, kleine, dingen. Ook was ik om 8 uur helemaal opgebrand en dat heeft ze sowieso moeten merken, ik heb het ook letterlijk gezegd. We zijn gaan slapen met de afspraak om morgen tijdens het dansen de mensen te observeren op lichaamstaal (een van de onderwerpen van gesprek).



    [B]De zaterdag: De anticlimax[/B]
    Ik word wakker: Argj! Zo’n verschrikkelijke kater. Drama. Ik had wel aardig wat gedronken, maar tevens had ik in een tijdbestek van 14u vergeten iets normaals te drinken. Dat is sowieso niet goed voor je lichaam, laat staan als je rum en bier er door elkaar bij drinkt. Deze dag ben ik met _Pride_ naar Den Helder geweest, vrienden bezocht. Erg leuke dag gehad, maar een oude ziekte stak de kop op. Misschien hadden jullie het al uit het verslag van vrijdag gemerkt, de diagnose: One-itis. Ik had met het meisje zo’n intiem en leuk gesprek gehad, dat heb ik nog nooit op zo’n manier met een meisje gehad. Bovendien ziet ze er mijns inziens geweldig uit. Ja, ik werd verliefd. De dag was zeer leuk, maar ik hoopte het een en ander wel te kunnen regelen op de zaterdagavond. Ik bel met Night Fever en hij motiveert me om vanavond de ja of de nee te krijgen. Super van hem. Hij trekt me over een barričre heen en ik dacht een topavond tegemoet te gaan.

    Niets was echter minder waar. Ik had gehoopt bij binnenkomst binnen te komen lopen terwijl iedereen in de grote zaal zat te eten, maar het grootste gedeelte zat in de voor mij op dat moment niet bekende tv-ruimte. Night Fever en ik hadden een plannetje gemaakt en het enige dat ik me afvroeg was: “Shit! Waar is ze nu?” Na eventjes een beetje rondgedart te hebben en 30x van gedachten verandert te zijn, besloten _Pride_ en ik om even te slapen, we waren gesloopt.
    Na een uurtje gelegen te hebben kon het feest beginnen, dacht ik, maar helaas dit was niet het geval... Sterker nog, de zaterdagavond was dramatisch. Het leek wel of ze me ontweek. Even kort gedag gezegd toen ik de tv kamer kwam inlopen na de powernap, toen ik eindelijk had ontdekt waar iedereen was. Ik maakte wat grapjes, zette 1 van de gasten die een beetje irritant deed op zijn plek, dat viel op zich wel goed, maar de rest van de avond was gewoon raar. Er ging niemand dansen, iedereen was moe. Onze afspraak kon ik dus sowieso niet meer opeisen.
    Op het moment dat ik een spel ging spelen met vrienden, ging zij een drankspelletje met andere gasten doen. Ik werd een soort van jaloers. Niet terecht natuurlijk. Ik wilde haar en nu zat ze leuk te doen met andere gasten, toch niet leuk, maar wel mijn eigen schuld...

    Na een tijdje kwam ze bij ons zitten. Haar beste vriendin kwam naast mij zitten en begon IOI’s te gooien, terwijl mijn HB9 behoorlijk aangeschoten met haar hoofd op de schouder, van de hierboven al genoemde “Player/natural van de vereniging”, ging hangen. Grrr... De avond liep al slecht, maar het werd er niet beter op zo. De HB9 valt in slaap op de tafel en de vriendin begint met een pennetje te krassen op haar arm. Vervolgens ben ik zo gestoord om boter-kaas-en-eieren te gaan spelen op haar arm, waarna ik ook galgje uitteken en het woord “leuk” wordt vervolgens ook nog eens geraden. Ze word wakker, en het wordt haar verteld. Ik verontschuldig me zo ongeveer door te zeggen dat ik dacht dat ze het wel merkte en net alsof deed. Ik zeg haar dat ze maar lekker moet gaan slapen, ze is immers dronken en moe. Allemaal een enorm zwaktebod natuurlijk. Maarja frustraties in combinatie met drank doet rare dingen met je. Ik besluit enige tijd later ook te gaan slapen, de anticlimax was compleet.


    [B]Zondag: Frustratiedag[/B]
    Ik slaap slecht. Heel erg slecht. Gedurende de nacht word ik zowaar nog verliefder en word al vroeg wakker. Zondag trekt als een bizarre waas aan me voorbij. ’s Ochtends aan het ontbijt zit de “Player/natural van de vereniging” haar zwaar te gamen, zij gooit IOI’s naar hem en ik ben helemaal uit state, absurd moe, in de war, verliefd en bovendien helemaal dichtgeklapt. Ik maak wat koffie voor de rest van de tafel, dool wat rond, weet haar nog wel kort te push-pullen en hoor nog dat ik “lief” ben, door diezelfde push-pull. (Ze vroeg om thee, ik zei dat dat niet op het lijstje stond, loop weg om koffie te zetten voor de tafel en zet speciaal voor haar wel een thee) Er word min of meer afgesproken om met een groep naar het strand te gaan. We hebben het er wat over, maar spreken eigenlijk niks concreets af.
    Ik word vervolgens onrustig, mensen vragen me om een spelletje te spelen, maar ik ben enorm gespitst op het naar het strand gaan met mijn HB9. Ik ga uiteindelijk wat tafeltennissen buiten en wacht op een kans om mee te gaan. Ik word echter niet meer gevraagd en/of meegenomen en toen ik zag dat de groep uit alleen meiden bestond en bovendien de “Player/natural van de vereniging”, waarvan ik dacht dat hij ook mee zou gaan, nog binnen zat, besloot ik me er maar bij neer te leggen en het zo te laten.

    Hier ging het dus nog verder fout in mijn kop. Ik wist me geen raad. Ik wil mee, ik kan niet mee. Ik wil haar en ze klooit met andere gasten. Mijn angsten beperken me om iets te doen en bovendien was mijn state compleet verdwenen, ik was het momentum kwijt. Frustratie alom.
    Zoals gezegd was ik moe, (een soort van) verliefd, gefrustreerd, opgenaaid en alles bij elkaar. Er bouwde zich een enorme blokkade op. Ik ging stuk. Helemaal in de war. De vermoeidheid triggerde niet alleen de frustraties van de zaterdag en de, naar mijn mening vervelende, gebeurtenissen van de zondag, maar tevens een enorme berg met (onverwerkt?) oud zeer. Alle oude liefdes die ik geljbf’ed had of waar ik voor gevlucht was door mijn angsten, alles kwam naar boven.
    Op een gegeven moment heb ik me afgezonderd. Ik ben achter de schuur gaan zitten, heb wat muziek aangezet en geraakte in een moment van ultieme melancholie. Na anderhalf uur afzondering had ik de ergste blokkades al achter de rug, dacht ik. Ik ging weer naar binnen en mengde me daar in een pokerspel.
    Mijn HB9 kwam echter terug van het strand en deed voor de 2e dag op rij geen enkele moeite om nog eens terug te komen op ons gesprek van de vrijdag. Ik ook niet, dat klopt, maar zij loopt de hele tijd met vriendinnen rond te rennen en was bovendien de hele dag naar het strand waar we het ’s ochtends nog met een groepje over hadden gehad. Ik wilde graag mee, maar ook geen behoeftigheid tonen. Liever helemaal niets, dan de oude inhangende loser een paar uur ten toon spreiden. Tevens had ik de moed en state niet, en was er de gelegenheid niet, om haar even te isoleren van haar vriendinnen.
    Je raadt het al: De blokkade kwam in een verhevigde vorm terug en uiteindelijk besloten _Pride_ en ik om maar met de laatste bus weg te gaan. Ik stuurde hier op aan, ik moest daar weg, ik werd gek, bovendien zou zij later op die avond ook weggaan, zo had ze me gezegd.
    Uiteindelijk loste ergens halverwege de terugreis mijn blokkade op en kwam ik weer uit het enorme dal waar ik in gekomen was. Ik reflecteerde samen met _Pride_ over voorvallen in het weekend en legde hem een groot deel voor van wat ook in dit FR beschreven staat. Nog steeds was ik er echter niet uit, wel won ik alweer een aantal eyebattles op het station, hetgeen me alweer wat boostte en mijn zelfvertrouwen wat opkrikte. Uiteindelijk heb ik ’s avonds met Night fever nog het een en ander besproken en kwamen we samen al op kleine dingetjes uit die oplossing zou kunnen bieden.


    [B]Maandag: De oplossingen[/B]
    Op de maandag moest ik werken. Ik maak schoon bij mijn tante, en nu moet je weten dat schoonmaken het beste moment voor mij is. Het is een moment waarin ik altijd heerlijk kan nadenken en brainstormen over allerlei onderwerpen. Mijn beste ideeen en ingevingen komen als ik met de stofzuiger of de dweil bezig ben. Absurd natuurlijk, maar ik denk dat het komt omdat ik me dan focus op het schoonmaken en het denken een bij-activiteit wordt. (Sidenote: Misschien is dat wel een van de dingen waarover eckhart tolle schrijft in “de kracht van het NU”)Los daarvan heb ik me op deze dag voor een goede 80% hersteld van de zondag. De emoties op de zondag hakte er natuurlijk extra zwaar in door de vermoeiende omstandigheden. Negativiteit die normaal een -3 scoort, op een schaal van 0 tot -10, scoort op dat soort dagen wel een -7. Normaal gesproken was de negativiteit een -6 geweest, nu was het een -13.

    Tijdens het denken kwam ik tot een oplossing voor mezelf.

    Ik ben de prijs. Dat is een van de uitgangspunten die je moet uitdragen zeggen de datingdoctors en dan zeggen ze: “Fake it until you make it”
    “Fake het until you make it” is echter niet altijd wenselijk. Dit komt door wat Justus zo mooi beschreef in zijn recente artikel, je gaat teveel wenselijk gedrag vertonen in plaats van je eigen karakter beter tot zijn recht te laten komen. Dan kom ik teveel op een hellende vlak en dan helt het al snel de verkeerde kant op en ben je niet eerlijk tegenover jezelf
    Wat WEL eerlijk is tegenover mezelf is het volgende:
    Gegeven 1: ik ben verliefd op dat meisje
    Gegeven 2: Ik ben een supertoffe, sociale, intelligente gast
    Dan BEN ik ook de prijs voor ieder meisje. En niet alleen ben ik de prijs voor haar, zij verdient ook een jongen zoals ik. Ik GUN haar mij, omdat ik denk dat ik ontzettend goed voor haar ben en kan zijn.
    En daar mag ik best wat voor doen, zodat ze kan zien wie ik ben en hoe ik ben.
    Vooral het feit dat ik haar mij gun....ze moet echt een relatie met mij krijgen, das het beste wat haar zou overkomen, ook al ziet ze dat nu misschien nog niet zo... is voor mij de beste reden om er voor te gaan.
    En als mijn karakter en persoonlijkheid voor haar niet genoeg aanleiding is, dan is het jammer. Ik kan haar niet controleren, ook al zou ik dat wel willen, maar dan houdt het gewoon op.. Dan voel ik me kut voor een onbepaalde tijd en gaan we weer verder. Ik gebruik het “ik ben de prijs” principe nu dus, alleen op een oprechtere echte manier, die voor alle gevallen, waarbij je “attached to outcome” bent, gebruikt kan worden. Dit geldt natuurlijk alleen als je over genoeg zelfkennis beschikt dat je echt die “toffe, supercoole, lieve gast bent”.
    Het uitgangspunt waarmee ik mijn probleem dus mee opgelost heb is: “Ik ben de prijs, want je vind mij hartstikke leuk omdat ik ook leuk ben, maar als ik bij jou ben heb ik moeite om echt die allerleukste zelf naar voren te brengen. Maar omdat ik je zo leuk vind, zet ik heel even mijn principes, van niet geheel mezelf zijn, opzij om je aan te trekken en je te laten zien hoe leuk ik ben achter de inhangende, nerveuze, niet leidende jongen die zo verliefd op je is geworden in zo’n belachelijk korte tijd”

    Het ding is: LJBF gesprekken ZIJN relatie (comfort) gesprekken. Het is niet erg die te voeren, maar ik timede het verkeerd. Ik begin al veel te vroeg en/of op het verkeerde moment met comfort, terwijl ik A2 - A3 niet goed ben doorlopen. Alsof je met het vliegtuig wilt zonder door de douane te gaan. Een totaal gebrek aan SOI en/of een kiss close op de vrijdagnacht en misschien ook wel te weinig DHV, niet behoeftigheid..wie zal het zeggen.. Misschien was de attraction er wel, maar deed ik er te weinig concreets mee.. Enfin, in de metafoor van de douane ben ik over het hekje van de douane gesprongen en ben onderweg door 3 douaniers op de nek gesprongen: “meneer, eerst weer achter het hek plaatsnemen en dan HEEEEEEL misschien laten we u er op de juiste manier doorheen.” En dat is wat ik nu moet gaan doen: weer aantrekking creëren en haar het gevoel geven wat ik helemaal aan het begin gaf en haar vervolgens SOI’en en op het moment aansturen waarin ze kan aangeven of ze me wel of niet wilt. Ik snap dat dit ver gezocht is en ik snap dat het een nee kan worden, maar dan weet ik het wel. Er knaagt nu van alles, dat is niet gezond en het werkt tevens beperkend.



    [B]Conclusie[/B]
    Gamen gaat me beter en beter af. Kino maken, approachen, alpha zijn, niet behoeftig zijn, schaarste creëren, leuk praatje houden, cf houding.. Het valt steeds beter op zijn plek, zeker in de voor mij gemakkelijkere situaties zoals: verjaardagen van vrienden, studentenvereniging etc. Er ontstaan echter (grote) problemen op het moment dat ik wel attached to outcome wordt.

    Het probleem is dus een beetje: Ik ben in eerste instantie totaal unattached to outcome, daarom kan ik eigenlijk mijn hele leven al bijna alle chicks krijgen die ik niet wil. Op het moment dat ik iemand leuk ga vinden, wordt ik echter per definitie attached to outcome en dan gaat alles enorm bergafwaarts. Ik kan het niet of amper faken, ik vraag me ook af of ik dat wel wil op consistente basis, en raak in de war van machteloosheid. Angsten, oud en nieuw, duiken op. Ik heb mezelf niet meer onder controle en klap dicht.

    De enige oplossing is er nu voor gaan. Ik moet nu op deze resterende angsten af gaan sprinten en in het laatste, meest hevig brandende, vuur springen. De kans is zeer aanzienlijk dat het misgaat (of al misgegaan is) en ik weer in die verschrikkelijke ljbf-fase kom waar ik nu al weer voor de 98e keer moet gaan toezien hoe mijn (oude) liefde(s) er met andere mannen vandoor gaan. Maarja dan moet dat maar zo zijn voor deze keer en moet ik het voor de volgende keer zien te voorkomen. De wereld stopt niet, maar leuk is anders. Ik ben een slaaf van de liefde, what can I say?

  • #2
    Ze maakte kino. Pakte mijn polsbandje (“waar is dat van?”) en ze vertelde privedingetjes. Haar lichaamstaal was grotendeels open. Ze lachte veel. Duidelijke IOI’s dus, maar er waren ook wel wat mindere geslaagde momenten. Knuffel was niet echt goed, op de 3 kussen reageerde ze ook niet echt goed (dat gevoel heb ik nu), op het einde nam ze een gesloten houding aan en nog meer van dit soort, kleine, dingen.
    Heb je haar wel een SOI gegeven? Ik heb ook wel is in deze positie gezeten, en de situatie is heel moeilijk te calibreren..soms heb je te weinig ge-DHV'ed maar in jou geval Count denk ik dat je TE veel ge-DHV'ed hebt en ze dacht dat je te high value voor haar was...Zou het misschien geholpen kunnen hebben door haar te laten weten dat je haar leuk vond?

    En tegen het einde van de avond was ze teleurgesteld dat jullie niet gezoend hebben, en daarom reageerde ze misschien niet goed op de knuffel en 3 kusjes....

    p.s. Ik lees de rest van het report later nog verder
    Last edited by royce; 02-19-2008, 05:51 AM.

    Comment


    • #3
      Gianni, ik heb hele waardevolle en interessante gesprekken/discussies met je gehad tijdens 't weekend. 't Was jammer dat ik je vrijdagavond niet aan 't werk heb gezien (maar in de keuken had ik helaas geen uitzicht op jou, maar op 'n meisje dat ''iets'' dichterbij me stond.. ) want dat was 'n mooi leermoment voor me geweest en gewoon super tof om te zien wanneer je ''on'' bent.

      'n Aantal dingen die me zijn opgevallen bij je en die ik je als feedback zou willen meegeven zijn;


      - jezelf analyseren is goed en leerzaam, maar op 'n gegeven moment MOET je ermee stoppen, als je dat niet doet dan is de kans groot dat je jezelf gek maakt en blijf je teveel in 't ''als ik dit/dat had gezegd/gedaan... dan..." enz. hangen. Voorkom dat! Geef me desnoods 'n beuk tegen me schouder als dat je helpt om te stoppen met analyseren/rationaliseren.

      - zoals je op zaterdagochtend met je one-itis hebt gepraat (ik was er niet bij natuurlijk, maar heb wel 'n idee van hoe dat gegaan is), laat dat soort gedrag vaker van jezelf zien. En dan bedoel ik niet dat je al heel snel met 'n meisje die je net kent zulke gesprekken moet voeren van 1.5 uur of langer (dan kom je in de ljbf lijkt me, idd). Wat ik je aan wil geven is; laat meer dat rustige, gecontroleerde deel van jezelf aan meisjes (mensen) zien. Je hebt dat in je, maar mijns inziens toon je 't te weinig. Zorg dat je niet alleen, maar bezig bent met c&f, dhv-verhalen, neggen enz.. Toon ook die kant van jezelf (gewoon door af en toe 'n korte opmerking of verhaaltje tussendoor), daarmee geef je meisjes 'n gevoel van zekerheid en vertrouwen dat ze bij jou terecht kunnen. Veiligheid en vetrouwen is natuurlijk voor iedereen belangrijk, maar voor meisjes in 't kwadraat in mijn ogen. En ga daarnaast verder met al die andere dingen, c&f, dhv'en, neggen enz..

      - probeer ook wat meer die rust uit te stralen in je houding en je stemgebruik naar anderen toe. Soms kan je gigantisch in 't moment zijn en daardoor behoorlijk aanwezig, druk gebarend, harde stem enz enfin, je weet wel wat ik bedoel. Ik zou me voor kunnen stellen dat mensen (met name meisjes) die jou niet kennen je wat te druk en te aanwezig vinden. Aan de ene kant is dat natuurlijk ook je kracht, aan de andere kant zeg ik; wees je bewust van wat je gedrag mogelijkerwijs bij anderen op zou kunnen roepen. Niet in de zin dat je je gedrag radicaal moet veranderen, of dat je ineens anders moet gaan gedragen om hetgeen ''anderen mogelijk van je kunnen denken''. Nee, conformeer jezelf niet aan dat soort beperkende gedachtes, maar laat, als de situatie daar naar is of om vraagt, meer je rust in je houding en stem.
      Zie in dit geval ''de nuance'' zoals je zelf vaak zegt, die ik je hiermee duidelijk probeer te maken

      - pomp niet alleen de gedachte in je hoofd ''ik ben de prijs'', maar de gelijkertijd ook de gedachte ''it's no big deal''! ''It's no big deal'' als ik m'n one-itis verkloot. Ik weet 't, dit is verrekte moeilijk. Maar probeer 't zoveel mogelijk zo te benaderen. Probeer in dit geval wel rationeel te blijven en te denken ''als 't deze keer niet goed gaat, komen er echt nog wel tig andere kansen voor me''. Want ik ben idd die sociale, behulpzame, intelligente, leuke gast enz.. en 't is 'n gemiste kans voor HAAR.

      - Lees ik dat goed Gianni, in de titel ''toekomstig pua..?!". Die ben je al! Jij bent al die gast die ''plenty of choices heeft''! Denk in dit geval aan de secret waarin wordt aangegeven dat je al moet visualiseren hoe je jezelf ziet, in dit geval als pua. Herhaal dat, herhaal dat, herhaal dat. En straal uit dat je nergens naar toe hoeft, niks hoeft te bereiken, want je BENT er al!

      - En maak jezelf 'n vriend van jezelf.. Ga jezelf niet bekritiseren (af en toe is dat natuurlijk ok, maar zeker niet teveel)! Wees objectief naar jezelf toe en gebruik de helikopterview om jezelf te analyseren (vraag advies aan anderen, stel je open, enfin dat soort dingen weet je wel). Maar pas ze ook bewust toe, word je bewust van hoe je jezelf aan 't benaderen bent. Wees daarvoor in 't nu. Jezelf bekritiseren is gevaarlijk! 't Gevaar is dat je jezelf compleet sloopt, naar beneden haalt en daardoor 'n vijand van jezelf wordt!
      Als dingen niet gaan zoals je verwachtte of in je hoofd had. So be it! 't Beste is natuurlijk om helemaal geen verwachtingen te hebben, maar ik realiseer me ook dat dit nauwelijks haalbaar is. Analyseer jezelf, stop daar dan daarna mee, breng jezelf weer in 'n goede state (door 1 of andere super slechte woordgrap te maken, snoeiharde muziek te luisteren, of weet ik veel wat, als 't jouw maar helpt om je weer goed te voelen en voor je omgeving ook enigszins aanvaardbaar is.. ). En leer van je fouten zodat je 't de volgende keer wel goed doet!

      - Ik ben me er nu, zeker nu ik intensiever met pu bezig ben, steeds meer van bewust geworden waar m'n sterke en minder sterke punten worden. Ik zie ook wel dat ik nog 1001 fouten maak op 'n avond. En als ik nog feedback krijg van jou of van iemand anders, word ik me er waarschijnlijk van bewust dat ik niet 1001 fouten maak op 'n avond, maar 2001..
      Natuurlijk frustreert die me gedachte me wel eens, raak ik daardoor nog wel 'ns uit balans en uit m'n state, maar ik ben inmiddels wel zover dat ik heb geleerd en me realiseer dat 't weinig zin heeft om zo naar mezelf te kijken en om zo met mezelf om te gaan. Dan probeer ik de gedachte in me 'n hoofd te krijgen van; ik probeer tenminste aan jezelf te werken (als je dat niet doet zou je ook geen fouten maken) bent 'n ambitieus persoon, duizenden andere gasten die pu ook kennen doen er waarschijnlijk nauwelijks/niks mee vanwege hetgeen dat de bewustwording en de angst met hen doet.

      - En tenslotte; realiseer je dit; je bent niet je verleden! Je bent op dit moment niet meer die gast die 98 keer in die ljbf zone is beland! Die WAS je! De tijd gaat voorbij, mensen veranderen en jij verandert zeker! En je BENT al veranderd!

      Dit was 'm dan, bij deze. Ik hoop dat je hier voorlopig ff mee vooruit kan..

      Later

      Comment


      • #4
        Wow, mooie report Gianni en een hele goede zelfanalyse op het eind dat je idd waarschijnlijk niet genoeg attraction gebouwd had, en dat al helemaal niet voort kon zetten door de staat waar je in geraakt was.
        Heb het met aandacht gelezen want afgelopen carnaval was ik er 2 avonden precies zo aan toe, toen ik voor een spaanse HB-9 acute one-itis had. Ik zat ook helemaal aan de grond, incl oude frustraties noem maar op I feel your pain bro hahaha.. Probleem was dat zij wel IOI's bleef geven, maar tegelijkertijd onzettend afstandig was.

        Anyway terug naar jou. Een ding wat ik wil opmerken. Ik heb het al ooit eerder gepost. Het is wat wij bij geneeskunde leren in de omgang met patienten die dingen doen die je niet begrijpt, of gewoon bespreekbaar wilt maken: benoem wat je ziet.
        Je had er twee uitstekende momenten voor denk ik:
        1. na de 3 kussen
        2. de tweede dag, toen ze je negeerde e.d.

        Ten eerste neemt het je eigen frustratie en de gespannendheid vd situatie weg. Ten tweede staat het erg sterk als je zoiets durft te benoemen. Denk bv. je bent op vakantie met n vriend(in) en er is van die stille onderhuidse irritatie. Nu, het is je vriend(in), je bent bang voor een ruzie dus zegt er maar niets over. Hoe blij ben je (sterk/durf van hem/haar), als die vriend(in) vervolgens empathisch het wel op tafel durft te gooien. Jij kunt je vervelende emoties kwijt, door hem/haar!
        Ik weet niet hoe duidelijk dit overkomt, maar ik heb een natural alpha vriend die hier heel goed in is, ook in groepen, en het staat echt erg sterk want je stelt je kwetsbaar (let op, niet zwak, kwetsbaar = sterk) op op zo'n moment... maar laat iedereen z'n emoties uitten en neemt negatieve gevoelens weg!
        Ik denk dat een zelfverzekerde rustige "Hey... kom eens hier... je kijkt niet zo vrolijk" (let op, ik benoem wat ik zie, stel geen vraag) met een hand door het haar, na de 3 kussen, een easy kissclose zou kunnen zijn geweest. Jammer dat je het "vergeten" was.

        In ieder geval een goed leermoment!
        Last edited by Sibly; 02-19-2008, 07:47 AM.

        Comment


        • #5
          Even kort.

          Pride. Goed gedaan. Voortaan toch doorgaan, ik zie daar toch een beetje van (ja, ik vond haar niet aantrekkelijk, zou zij misschien niet leuk vinden). Joh, dat laat je je even pijpen of zo. Heb jij eens een keer LSR, leuk toch om haar in frame te gaan zitten. Ja, misschien wel fuckclose. Nee hang je penis ervoor, en gooi hem er dan niet in, dan vind ik je een echte vent.
          Wie weet had ze toch wel LMR gehad? Had jij mooi eens wat countertechnieken kunnen proberen.

          CountGoed gedaan, even 1 vraag. Stel nou dat het een 6,5 geweest, had je haar dan wel vol op de bek gekust? Als je ja antwoord, weet je waar het probleem nog zit. HB9 willen ook gewoon neuken, jij gelooft nog niet dat je het waard bent om een HB9 te neuken. Je gelooft het gewoon nog niet.
          Terwijl zij nu vast denkt, "shit, helemaal naar Texel weer niet geneukt" Ja, zo kom je wel in de LJBF-zone. Alles goed gedaan, je was de alphaman van het feest, ja tuurlijk wil ze jou.

          Zeg nou wel dat je haar nummer in ieder geval hebt. Bel haar dan, en maak een nieuwe afspraak. Zeg dat je nog iets moet rechtzetten.



          Groetjes SmoothDoc

          Comment


          • #6
            Follow up FR volgt vanmiddag

            Comment


            • #7
              Ik zie dat jij ook al vliegtuig metaforen gebruikt Toch wel handig,he

              Goed van je dat je toch weer in de juiste state kwam, ik heb er ook wel 's last van dat ik echt uit stat ben en vol negativiteit zit. wat ik dan altijd altijd doe, t klinkt misschien een beetje raar en zweverig, maar ik focus me op 1 ding, bv de blaadjes van een boom, en bekijk dat dan super aandachtig. Ik zie dan altijd hoe mooi en geweldig zo'n alledaags iets wel niet is, en hoe mooi het leven wel niet is. Ik wordt dan altijd gelijk super vrolijk en super high energie.
              Dit werkt voor mij altijd heel goed, misschien heb je er iets aan.

              Comment


              • #8
                Da's meditatie! En ja, dat werkt zeker..

                Comment


                • #9
                  goede zelfanalyse CountG!

                  Comment


                  • #10
                    Ik herken het een en ander van je FR..De eene dag de kong, de volgende dag niets meer. Bij mij is het wel eens gebeurt dat ik mezelf zo had opgepompt om te knallen dat ik daarna in een enorm dal belande...Je zet alles op die avond, voelt je goed, nog mat meer energie, nog een drankje, meer zelfvertrouwen, nog een drankje..etc...

                    "Ik had de eerste biertjes en colatjes rum al achter de kiezen, dus ik was aardig los en ik voelde me echt een PUA. Overmoed? Ah well.. who cares."

                    duidt daar ook een beetje op..Je legt dan zoveel druk op jezelf, dat je de dag erna automatisch is een dal komt. Zeker als je (net) niet geclosed hebt. Alcohol versterkt dit aanzienlijk.

                    Comment

                    Working...
                    X