OhMy
09-18-2008, 11:02 AM
UPDATE ONDERAAN!!!!!!
Voordat ik met dit kleine FR'tje begin, wil ik meteen vermelden dat ik graag jullie advies wil hebben. Lees het FR even door als jullie willen. Ik zal zo gedetailleerd mogelijk zijn, zodat jullie alle inzichten hebben.
Ik heb een meisje leren kennen, die vanaf nu ML zal heten. Ze viel me de eerste dag op school meteen op, spontane aantrekkingskracht. Het is echt heel lang geleden dat ik zulke gevoelens heb ontwikkeld voor een meisje. Toevallig zat ik met haar in een bepaalde groep samen. Ik kreeg al snel vrij opvallende IOI's. We zaten recht tegenover elkaar en ik deed zo nonchalant mogelijk. Ik zat een opdracht te lezen, en ik voelde haar mij de hele tijd bekijken.. alles analyseren van me. Ze keek naar mijn haar, mijn kleding, mijn gezicht. Elke keer als ze weer zat te kijken, keek ik snel omhoog, zodat onze blikken elkaar zouden treffen. Elke keer als dit gebeurde, keek zij snel weg.. om vervolgens weer terug te kijken. Andere IOI's die ik kreeg van haar (op andere tijdstippen) waren dat ze steeds oogcontact zocht en om al mijn grapjes moest lachen.
Ik vond dat het tijd werd om actie te ondernemen. Dit gevoel verdiende het om onderzocht te worden. Vroeger had ik dit heel vaak, maar door schade en schande ben ik wijzer, en voorzichtiger geworden. Toch voelt dit anders, ik zie mezelf echt wel met haar. Mijn vrienden vroegen me of ik al iets met haar gedaan had. Nou, nee.. we zitten alleen bij elkaar in de klas. Daarom besloot ik mijn angsten aan de kant te zetten en de eerstvolgende keer als ik haar zag ENIGE actie te ondernemen.
Vandaag na school zag ik haar in de stad lopen. Toevallig moeten we dezelfde tram hebben richting onze woningen, dus we wachten bij dezelfde halte. Ik begin een praatje met haar en vraag wat ze ging doen deze middag. Ze zei dat ze niks ging doen, dus besloot ik het er maar op te wagen.
OhMy: "Als je toch niks gaat doen, dan gaan wij gewoon even naar *naam kroeg*, wat drinken!"
Ze keek me met grote ogen aan, en zei toen:
ML: "Ja, maar ik heb geen geld"
OhMy: "Ik vraag jou toch mee, dan hoef jij niet te betalen."
Ik vind het niet erg om te betalen voor wat drankjes, helemaal niet als ik haar meevraag.
Vervolgens bleef ze me met grote ogen aankijken, werd ze rood en stotterde: "Uuh, nou is goed :o "
We gingen samen de tram in, op weg naar de kroeg. De adrenaline gierde door m'n lichaam. Ik probeerde het gesprek op gang te houden, maar door de nervositeit klapte ik steeds dicht. Heel vreemd, aangezien ik normaal gesproken de meest absurde dingen kan en durf te zeggen tegen meisjes. Als ik een meisje puur en alleen voor de sex interessant vind, ben ik simpelweg niet bang om haar kwijt te raken. Nu is het echter anders... nu staat er (in mijn hersens althans) iets op het spel. Als ik er nu zo rustig over nadenk klopt dit natuurlijk niet en had ik niet bang/nerveus moeten zijn.
In de kroeg aangekomen vroeg ik haar wat dingen over haarzelf. Ze vertelde me uitbundig over zichzelf en haar levensverhaal. Ik moet toegeven, dit meisje heeft het goed getroffen en heeft een hectisch leven achter de rug. Dit maakte haar voor mij nog interessanter, waardoor mijn nervositeit alleen maar groeide. Ik wachtte op een moment waarop ze informatie over mij zou vragen, maar dit moment kwam maar niet. Vervolgens ruim een half uur over haar ex lopen praten en de problemen die hieruit voortgevloeid zijn.
Door dit gesprek heen gaf ik telkens mijn mening over de situatie. Blijkbaar voelde ik haar goed aan, want op al mijn meningsuitingen antwoordde zij: "Ja precies!!" Uiteindelijk ook nog over mijn liefdesleven gehad, waar ze wel aandachtig naar luisterde. Het werd al wat laat, en we gingen beiden naar huis.
Terwijl we naar de tram toeliepen waren we allebei stil. Ongemakkelijke stilte als je het mij vraagt. Normaal gesproken praat ik je de oren van je kop af, maar door die fucking nervositeit wist ik gewoon niks te zeggen. Zo irritant was dat. Op een gegeven moment besloot ik maar het heft in eigen handen te nemen en zei: "Ik weet niet zo heel goed hoe ik het moet zeggen, maar jij maakt me echt heel erg nerveus. Voor het geval je dacht, wat doet 'ie toch raar.. dat komt door jou!" Vervolgens keek ze me weer met grote ogen aan, werd ontiegelijk rood en zei: "Aaaw, maar dat hoeft toch helemaal niet! Ben ik zo eng dan? Komt zeker door al die wilde verhalen?" Ik antwoordde hier vrij nonchalant op en niet zo heel krachtig. Uiteindelijk zei ik dat ik nog wel haar nummer wou en we namen toen op een vrij droge manier afscheid. Toen we weg liepen, zei ze: "Ik vond het echt gezellig!"
Zodra ze weg liep, viel er een last van mijn schouders. Niet normaal. Hoe kan het, dat na bijna twee jaar in dit wereldje van PUA, vele k-closes en f-closes later, ik nog steeds niet een normaal gesprek één op één kan voeren met een bloedmooi meisje, waar ik ook nog eens iets voor voel. Het antwoord is me zelf al duidelijk, het is namelijk een innergame issue. Daar zal ik jullie niet mee vervelen. Het deed me echter goed om gewoon eerlijk te zijn tegen haar, en te zeggen dat ze me nerveus maakte. Of het een goede keus is geweest? I dunno, maar het zou jammer zijn als dit de omgang tussen mij en haar zou opfucken. Ik zit namelijk ook met haar in de klas nog, de aankomende drie jaar.
Afijn, nu mijn vraag aan jullie allemaal. Ik wil haar smsen. Ik weet al precies wat ik haar wil sturen, echter stel ik jullie mening wel op prijs om te weten wat jullie ervan denken.
"Hey nerveusmakend-type! Het was niet mijn bedoeling om je misschien ongemakkelijk te laten voelen vanmiddag. Ik geloof alleen sterk in het zeggen wat er op je hart ligt, so I did ;) X OhMy"
Geen excuses maken, aangezien ik trots ben op wat ik deed. Ik geef haar een window nu om wellicht op mijn avances in te gaan, en ik geef aan dat ik niks verwacht. Dit lijkt mij een goed smsje. Ik stuur dit smsje naar haar toe vanavond, tenzij iemand met een goed idee komt voor een bepaald tijdstip.
Ik moest het gewoon even delen met jullie. Dit is weer nieuw terrein voor me, want nu is het pas echt serieus aan het worden voor me allemaal.
Voordat ik met dit kleine FR'tje begin, wil ik meteen vermelden dat ik graag jullie advies wil hebben. Lees het FR even door als jullie willen. Ik zal zo gedetailleerd mogelijk zijn, zodat jullie alle inzichten hebben.
Ik heb een meisje leren kennen, die vanaf nu ML zal heten. Ze viel me de eerste dag op school meteen op, spontane aantrekkingskracht. Het is echt heel lang geleden dat ik zulke gevoelens heb ontwikkeld voor een meisje. Toevallig zat ik met haar in een bepaalde groep samen. Ik kreeg al snel vrij opvallende IOI's. We zaten recht tegenover elkaar en ik deed zo nonchalant mogelijk. Ik zat een opdracht te lezen, en ik voelde haar mij de hele tijd bekijken.. alles analyseren van me. Ze keek naar mijn haar, mijn kleding, mijn gezicht. Elke keer als ze weer zat te kijken, keek ik snel omhoog, zodat onze blikken elkaar zouden treffen. Elke keer als dit gebeurde, keek zij snel weg.. om vervolgens weer terug te kijken. Andere IOI's die ik kreeg van haar (op andere tijdstippen) waren dat ze steeds oogcontact zocht en om al mijn grapjes moest lachen.
Ik vond dat het tijd werd om actie te ondernemen. Dit gevoel verdiende het om onderzocht te worden. Vroeger had ik dit heel vaak, maar door schade en schande ben ik wijzer, en voorzichtiger geworden. Toch voelt dit anders, ik zie mezelf echt wel met haar. Mijn vrienden vroegen me of ik al iets met haar gedaan had. Nou, nee.. we zitten alleen bij elkaar in de klas. Daarom besloot ik mijn angsten aan de kant te zetten en de eerstvolgende keer als ik haar zag ENIGE actie te ondernemen.
Vandaag na school zag ik haar in de stad lopen. Toevallig moeten we dezelfde tram hebben richting onze woningen, dus we wachten bij dezelfde halte. Ik begin een praatje met haar en vraag wat ze ging doen deze middag. Ze zei dat ze niks ging doen, dus besloot ik het er maar op te wagen.
OhMy: "Als je toch niks gaat doen, dan gaan wij gewoon even naar *naam kroeg*, wat drinken!"
Ze keek me met grote ogen aan, en zei toen:
ML: "Ja, maar ik heb geen geld"
OhMy: "Ik vraag jou toch mee, dan hoef jij niet te betalen."
Ik vind het niet erg om te betalen voor wat drankjes, helemaal niet als ik haar meevraag.
Vervolgens bleef ze me met grote ogen aankijken, werd ze rood en stotterde: "Uuh, nou is goed :o "
We gingen samen de tram in, op weg naar de kroeg. De adrenaline gierde door m'n lichaam. Ik probeerde het gesprek op gang te houden, maar door de nervositeit klapte ik steeds dicht. Heel vreemd, aangezien ik normaal gesproken de meest absurde dingen kan en durf te zeggen tegen meisjes. Als ik een meisje puur en alleen voor de sex interessant vind, ben ik simpelweg niet bang om haar kwijt te raken. Nu is het echter anders... nu staat er (in mijn hersens althans) iets op het spel. Als ik er nu zo rustig over nadenk klopt dit natuurlijk niet en had ik niet bang/nerveus moeten zijn.
In de kroeg aangekomen vroeg ik haar wat dingen over haarzelf. Ze vertelde me uitbundig over zichzelf en haar levensverhaal. Ik moet toegeven, dit meisje heeft het goed getroffen en heeft een hectisch leven achter de rug. Dit maakte haar voor mij nog interessanter, waardoor mijn nervositeit alleen maar groeide. Ik wachtte op een moment waarop ze informatie over mij zou vragen, maar dit moment kwam maar niet. Vervolgens ruim een half uur over haar ex lopen praten en de problemen die hieruit voortgevloeid zijn.
Door dit gesprek heen gaf ik telkens mijn mening over de situatie. Blijkbaar voelde ik haar goed aan, want op al mijn meningsuitingen antwoordde zij: "Ja precies!!" Uiteindelijk ook nog over mijn liefdesleven gehad, waar ze wel aandachtig naar luisterde. Het werd al wat laat, en we gingen beiden naar huis.
Terwijl we naar de tram toeliepen waren we allebei stil. Ongemakkelijke stilte als je het mij vraagt. Normaal gesproken praat ik je de oren van je kop af, maar door die fucking nervositeit wist ik gewoon niks te zeggen. Zo irritant was dat. Op een gegeven moment besloot ik maar het heft in eigen handen te nemen en zei: "Ik weet niet zo heel goed hoe ik het moet zeggen, maar jij maakt me echt heel erg nerveus. Voor het geval je dacht, wat doet 'ie toch raar.. dat komt door jou!" Vervolgens keek ze me weer met grote ogen aan, werd ontiegelijk rood en zei: "Aaaw, maar dat hoeft toch helemaal niet! Ben ik zo eng dan? Komt zeker door al die wilde verhalen?" Ik antwoordde hier vrij nonchalant op en niet zo heel krachtig. Uiteindelijk zei ik dat ik nog wel haar nummer wou en we namen toen op een vrij droge manier afscheid. Toen we weg liepen, zei ze: "Ik vond het echt gezellig!"
Zodra ze weg liep, viel er een last van mijn schouders. Niet normaal. Hoe kan het, dat na bijna twee jaar in dit wereldje van PUA, vele k-closes en f-closes later, ik nog steeds niet een normaal gesprek één op één kan voeren met een bloedmooi meisje, waar ik ook nog eens iets voor voel. Het antwoord is me zelf al duidelijk, het is namelijk een innergame issue. Daar zal ik jullie niet mee vervelen. Het deed me echter goed om gewoon eerlijk te zijn tegen haar, en te zeggen dat ze me nerveus maakte. Of het een goede keus is geweest? I dunno, maar het zou jammer zijn als dit de omgang tussen mij en haar zou opfucken. Ik zit namelijk ook met haar in de klas nog, de aankomende drie jaar.
Afijn, nu mijn vraag aan jullie allemaal. Ik wil haar smsen. Ik weet al precies wat ik haar wil sturen, echter stel ik jullie mening wel op prijs om te weten wat jullie ervan denken.
"Hey nerveusmakend-type! Het was niet mijn bedoeling om je misschien ongemakkelijk te laten voelen vanmiddag. Ik geloof alleen sterk in het zeggen wat er op je hart ligt, so I did ;) X OhMy"
Geen excuses maken, aangezien ik trots ben op wat ik deed. Ik geef haar een window nu om wellicht op mijn avances in te gaan, en ik geef aan dat ik niks verwacht. Dit lijkt mij een goed smsje. Ik stuur dit smsje naar haar toe vanavond, tenzij iemand met een goed idee komt voor een bepaald tijdstip.
Ik moest het gewoon even delen met jullie. Dit is weer nieuw terrein voor me, want nu is het pas echt serieus aan het worden voor me allemaal.